بررسی بازی Serious Sam 4 / مردی در برابر طوفان

نزدیک به یک دهه از عرضه نسخه سوم سری بازی های سم جدی می گذرد و سال هاست که جای خالی آن در بین آثار نسل هشتم و در میان بازی های سبک Run & Gun دیده میشد.بازی Serious Sam 4: Planet Badass ساخته اخیر استودیو Croteam و Devolver Digital با داشتن ویژگی های پیشین و قابلیت های جدید و گرافیکی تکامل یافته و داستانی متفاوت برگشته که دل طرفداران قدیمی و جدید را باهم بدست بیاورد.آیا این بازی توانسته در عین ارائه یک تجربه خاطره انگیز، یک محصول با ارزش و سرگرم کننده باشد؟
همراه نوینش باشید.

داستان

داستان نسخه چهارم به پیش از قسمت سوم بازگشته و زمین باری دیگر مورد هجوم ارتش بیگانگان فضایی تحت رهبری Mental(دشمن اصلی مجموعه بازی های Serious Sam که هیچ گاه دیده نشده و این بار نیز شاهد حضور او نیستیم)قرار گرفته و نیروی مقاومت زمین(Earth Defence Force) تنها امید انسان ها برای مقابله با این تمدن فضایی است.اینجاست که شخصیت نترس و کله شق سم استون ملقب به سم جدی به همراه دوستان و یاران قدیمی خود وارد عمل شده تا باری دیگر طعم شکست را به منتال و لشگر ویرانگرش بدهد.
داستان بازی اگرچه به همان بی آلایشی قسمت های قبل است اما یک سر و گردن از نسخه های بالاتر قرار می گیرد و در مقایسه با دیگر قسمت ها شاهد داستان گویی بهتر، پیشرفته تر و تاثیرگذار تر هستیم.خوش بختانه تعامل و همکاری با دیگر شخصیت ها در طول بازی نسبت به قسمت های دیگر بیشتر شده و به ویژه شخصیت های فرعی نقش بیشتر و پررنگ‌تری را در طول داستان و میان‌پرده های بازی ایفا می کنند.
شخصیت هایی چون هلفایر، رودریگز، کوین و... در طول بازی در قالب NPC به کمک سم می آیند و نقش بزرگتری نسبت به نسخه های پیشین دارند.همچون شخصیت ها بیشتر دشمنان پیشین نیز از kamikaze های بدون سر تا Gnaar های درنده و دیگر دشمنان با قابلیت های متفاوت خود برای نابودی سم آماده شده اند.

گیم پلی

اگر نسخه Second Encounter که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد را نیمه دیگر First Encounter به حساب آوریم.نسخه چهارم نیز همان حکم را برای قسمت سوم دارد.نبرد های بازی به همان اندازه نفس گیر و سرعتی و کشتن و نابودسازی دشمنان همانقدر جذاب و وسوسه کننده هستند.
از همان ابتدای شروع، بازی بازیکن را در یک نبرد بزرگ و تمام عیار با حضور ده ها هزار دشمن قرار می دهد.نبردی که در لحظاتی از آن شناخت دوست و دشمن از یکدیگر دشوار هست. نبرد ابتدایی بازی به زیبایی و شگفت انگیزی هرچه تمام تر طراحی شده و اگرچه این لحظات ابتدایی مدت زیادی به طول نمی انجامد ولی یکی از بهترین شروع ها را در بین بازی های ویدیویی چند سال اخیر رقم میزند، به حدی که جذابیت بالای آن بازیکن را تا چندین ساعت به ادامه بازی ترغیب می کند.
برخلاف دیگر بازی های تیراندازی، که نهایتا در هر مرحله با ۱۰۰ دشمن رو به رو می شوید، در این بازی حداقل در هر مرحله ۵۰۰ دشمن مختلف از حشره و خون آشام گرفته تا نیمه انسان و ربات و موجودات اسکلتی از زمین و آسمان بر سرتان خواهد ریخت و این وظیفه شماست که با تعداد زیادی اسلحه و هزاران گلوله از خجالت آنان در بیابید.سرعت در بازی Serious Sam از اهمیت بالایی برخوردار است،به صورتی که در برخی لحظات، ثانیه ای بی حرکت ماندن به معنای مرگ است.
یکی دیگر از ویژگی های اضافه شده به بازی درخت مهارت است که به واسطه گوی های بنفش رنگی که در طول مراحل بازی به دست آورید قادر به انتخاب مهارت های جدید و ارتقای مهارت های پیشین خواهید بود.قابلیت هایی چون سوار شدن بر روی Sirian Werebull ها(موجودات گاو مانند بازی های Serious Sam)،استفاده همزمان از ۲ اسلحه متفاوت یا یکسان که نمونه مشابه آن را در نسخه Last Hope VR دیده بودیم از جمله این قابلیت هاست.
تمامی اسلحه های معروف و نام آشنای بازی با ظاهر قدیمی و خاطره انگیز خود در بازی وجود دارند و هریک از مینی گان قدرتمند سم گرفته تا موشک انداز و علل الخصوص شاتگان بازی،دست خوش تغییراتی مثبت شده اند.از پرتاب همزمان ۵ موشک به وسیله موشک انداز تا انفجار خوشه ای اسلحه ی نارنجک انداز و مهم ترین تغییر که مربوط به این تغییرات را می توان در افزایش سرعت تعویض گلوله شات گان مشاهده کرد که باعث می شود، بار ها و بار ها از آن استفاده کنید و نه تنها از آن خسته نشوید، بلکه به استفاده دوباره از آن روی بیاورید.

در کنار همه تغییراتی که در روند اصلی بازی شاهد بوده ایم استفاده از گجت های مختلف یکی دیگر از مواردی است که پای خود را به نسخه چهارم باز کرده است.دستگاه ها و ابزارآلاتی که به واسطه آنها می‌توانید در طول مراحل از محلول افزایش قدرت گرفته تا وسایلی که با باز کردن سیاه چاله ای بزرگ در میدان نبرد،تمامی دشمنان را در لحظه ای به کام مرگ بکشاند.
نکته ای که همیشه در این عنوان حائز اهمیت بوده و هست، بخش چند نفره آن است.بخشی که به لطف آن میتوانید به صورت آنلاین با دوستان و بازیکنان مختلف به تجربه و نابودی دشمنان بازی در سرتاسر سرزمین های مختلف بپردازید.به شخصه یکی از ایرادات بازی را در بخش چند نفره آن می بینم.یکی از ستون های اصلی در بخش های آنلاین و چند نفره وجود همکاری میان بازیکنان برای عبور از مراحل است که این بازی در این بخش تا حدودی ضعیف عمل می‌کند.در این بخش هر یک از بازیکنان اگر در حین انجام بازی کشته شوند بدون نیاز به احیا شدن توسط دیگر بازیکنان بعد از مدتی دوباره به بازی بر می گردند.اگر چه این روند به مذاق برخی خوش نیامده اما بخش چند نفره آنقدر سرگرمی و جذابیت دارد که بتواند مرحمی بر روی دیگر مشکلات باشد.
تغییرات و اضافه شدن قابلیت های جدید در این بازی حد و مرز ندارد و بازی صرفا یک تجربه تیراندازی اول شخص را در اختیارتان قرار نمی دهد.در برخی مراحل از بازی، بازی ابزار و وسایل نقلیه بسیاری را در اختیارتان قرار می دهد.از موتور و کمباین گرفته تا ربات غول پیکر Popemobile. در این میان کمباین بهترین تجربه را درمیان دیگر وسایل نقلیه دارد و باعث می شود که بعد از پایان بازی باز هم به سراغ تجربه مجدد آن و سلاخی دشمنان با این ماشین کشاورزی شوید.
یکی دیگر از دلایلی که سم جدی را به مجموعه ای پرطرفدار تبدیل کرده است درگیری با غول های عظیم جثه(Boss Fight) در پایان مراحل خود است که هرکدام نیازمند سیاست جداگانه ای برای مبارزه هستند و بازیکن را به خوبی و متفاوت از دفعات قبلی به چالش می کشند.نسخه چهارم از لحاظ وجود این گونه از دشمنان در جایگاه خوبی است، البته به جز غول آخر بازی.این دشمن اگرچه به اندازه کافی چالش برانگیز و سخت طراحی شده ولی آن حس تقابل و لذت بخشی که نسخه های قبلی چون نبرد با Ugh-Zan III و IV را به بازیکن می دادند را نمی دهد.
صحبت از چالش برانگیزی شد،این را هم فراموش نکنید که بازی سختی و دشواری های خود را به خوبی حفظ کرده،به طوری که حتی اگر از بازیبازان و طرفداران قدیمی این مجموعه باشید باز هم در انتخاب درجه سختی Hard باید کمی تردید کنید،چه برسد به درجه سختی Serious یا همان جدی!!!

طراحی

یکی از ایرادات اصلی سری بازی های Serious Sam همیشه گرافیک عقب تر نسبت به زمان ساخت خودش است(البته اگر ۲ نسخه ی اول را به حساب نیاوریم).این موضوع در مورد نسخه چهارم نیز صدق می کند به طوری که در بسیاری از میان پرده های بازی حس تجربه یک عنوان نسل هفتمی به بازیکن دست می دهد و انیمیشن ساده و غیرروان و صد البته ضعیف یاران و NPC های بازی و دوربین سوم شخص بازی برای بسیاری از افراد توی ذوق می زند.البته این را هم قبل قضاوت در نظر بگیرید که Serious Sam 4 توسط یک تیم کوچک با بودجه محدود ساخته شده و ساخت همین عنوان یک قدم بزرگ محسوب میشود.
اما این به آن معنا نیست که بازی از لحاظ گرافیکی و طراحی در جایگاه بدی قرار دارد.بازی در گرافیک و طراحی مراحل و دشمنان چیزی کم نمی گذارد و انفجار ها و انیمیشن حملات و متلاشی شدن دشمنان در حد خودش واقعیت گرا و زیباست، ولی هرگز قابل قیاس با عناوین هم سبک خودش چون Doom و Wolfenstein نیست.
متاسفانه بازی از بعد بهینه بودن اصلا بهینه نیست و همانطور که در سیستم مورد نیاز بازی نیز به چشم می خورد و انتظار می رفت، برای تجربه بازی حداقل به یک سیستم نسبتا قوی نیازمندید، در غیر این صورت دچار ایرادات و نقص شدید گرافیکی،افت فریم گاه و بی گاه و هم چنین دیرلود شدن بافت های بازی و در نهایت صدمه به تجربه بازی خواهید بود.

موسیقی و صداگذاری

یکی از ویژگی های مثبت مجموعه بازی های Serious Sam صداگذاری جذاب و دوست داشتنی شخصیت ها به ویژه خود شخصیت سم می باشد و خبر خوب اینکه گویندگی این شخصیت مثل عناوین قدیمی بر عهده John J Dick می باشد که دیالوگ های بازی در حین تجربه آن یادآور تجربه خاطره انگیز نسخه اول مجموعه می باشد. در کنار همه این ها،موسیقی های بازی چه حماسه ای و چه اکشن، گوش نواز و شنیدنی هستند و آنها را می توان جزو نقاط قوت بازی دانست.
همانطور که از این عنوان انتظار می رود صداگذاری محیط ها،دشمنان و اسلحه های بازی است که نبرد های بازی را برای بازیکن زیباتر و ملموس تر می کند و صداگذاری شخصیت های بازی به خوبی هرچه تمام تر در بازی قرار گرفته است.علاوه بر این بازی طنز قدیمی خود را نیز به همراه دارد و سخت ترین شرایط هم نمی تواند حس شوخ طبعی شخصیت های بازی را از آنها بگیرد.

سخن آخر

نوزده سال از عرضه اولین نسخه بازی Serious Sam می گذرد و در این سال ها این مجموعه نسبت به جایگاه اولیه خودش افت شدیدی داشته و از یک عنوان AAA در دوران خودش به یک بازی رده متوسط تغییر جایگاه داده است.
نسخه جدید بازی Serious Sam بعد از گذشت ۹ سال با دست پر بازگشته است تا سال های نبود خودش را در میان دیگر بازی ها جبران کند.اگر چه این بازی مشکلات پیشین خود را همچنان داراست و البته این مشکلات چندان قابل چشم پوشی نیز نیستند،ولی هنوز هم تجربه ۱۰ ساعته درخور مجموعه سم جدی است که طرفداران دو آتیشه این مجموعه حتما باید تجربه اش کنند.اکشن نفس گیر،بازگشت دشمنان و شخصیت های قدیمی مجموعه،موسیقی های گوش نواز و از همه مهمتر نبرد های زیبا و اعتیادآور از جمله ویژگی های مثبت این بازی است.اما اگر تا به حال هیچ کدام یک از عناوین این مجموعه را تجربه نکرده اید، شاید این بازی نتواند آنطور که باید پاسخگوی هزینه ۴۰ دلاری(و ۵۰ دلاری نسخه دیلاکس ادیشن)خود باشد و بهتر است قبل از تجربه این عنوان کمی تامل کرده و این هزینه را صرف عناوین مشترکی چون Doom و Wolfenstein بکنید.