بررسی بازی Minecraft Dungeons / ماینکرفت در دنیای سیاه چاله ها

وقتی مارکوس پرسون، خالق بازی ماینکرفت در سال 2011 اقدام به خلق این بازی کرد، هیچ کس حتی فکرش را هم نمی کرد که عنوانی که در ابتدا توسط یک نفر ساخته شده باشد، تبدیل به اینچنین مجموعه بزرگ و پرطرفداری شود و با پشت سر گذاشتن بازی هایی چون GTA V و Wii Sports، تبدیل به پرفروش ترین بازی تاریخ شود. عنوانی که با عرضه نسخه هایی چون Minecraft Story Mode در سبک اشاره و کلیک و Minecraft Earth در سبک واقعیت افزوده، توانست انعطاف پذیری بالای خود را نشان داده و در سال های آینده نیز احتمالا شاهد عنوان های فرعی دیگری از این مجموعه و فیلم سینمایی آن خواهیم بود. با سایت نوینش Novinesh و بررسی بازی Minecraft Dungeons همراه باشید.

داستان

هسته اصلی داستان بازی را شخصیت ایلیجر شکل می‌دهد. شخصیتی که از خانه و خانواده خود رانده می شود و راهی جز ترک آن مکان را ندارد اما با رفتن به روستایی دیگر و تلاش برای پیدا کردن خانه ای جدید، باری دیگر مورد خشم و نفرت مردم روستا قرار می‌گیرد. همین اتفاق باعث شده که ایلیجر با ترک آن مکان، قدم در مسیری کوهستانی گذاشته و با پیدا کردن سنگی قدرتمند منسوب به Dominance تبدیل به آرچ ایلیجر می شود.
حس کینه و انتقامی که اکنون ایلیجر را فرا گرفته موجب می‌شود که با لشگر عظیم خود به قلمرو های مختلف حمله کرده و به انتقام جویی علیه روستاییان بی دفاع بپردازد. اکنون این وظیفه بر عهده بازیکن است که به همراه دیگر بازیکنان به مقابله با حکومت عظیم آرچ ایلیجر بپردازد.
داستان بازی پیچیدگی خاصی ندارد و صرفا جهت پرداختن به جنبه داستانی بازی است و علاوه بر میان پرده اصلی بازی، شاهد میان پرده های کوتاه قبل از اجرای مراحل هستیم که توضیحی کوتاه را درباره آن قسمت از سرزمین در اختیار بازیکن قرار می‌دهد. جدا از این، پیشنهاد می شود پیش زمینه داستانی بازی که مدتی پیش تحت عنوان Rise of the arch-Illager منتشر شد را نیز در کنار تجربه بازی، مطالعه نمایید. این رمان توسط مت فوربک نوشته شده است. او همچنین در کارنامه خود رمان هایی از سری بازی های Halo و Dungeons & Dragons را نیز داشته است.

گیم پلی

از همین ابتدا بگوییم که اگر با دید یک بازی بزرگ در سبک دانجن کراولر و عناوین بسیار گسترده ای همچون دیابلو، با کلاس بندی های مختلف و ویژگی های متعدد هستید، بهتر است دور این بازی را خط بکشید. عنوان ماینکرفت دانجنز اصلا محصول بدی نیست ولی در مقابل یک بازی در حد و اندازه دیابلو، حرفی برای گفتن ندارد و تجربه آن فقط به افرادی پیشنهاد می شود که قصد ورود به این سبک از بازی را داشته و یا قصد تجربه متفاوتی از مجموعه ماینکرفت با ویژگی های متفاوت و زاویه دوربین ایزومتریک را داشته باشند.
با شروع بازی، بازیکن قادر به شخصی سازی شخصیت خود خواهد بود که از همان ابتدا نبود کلاس بندی شخصیت از جمله عواملی است که برای بسیاری شدیدا توی ذوق می زند و بازیکن فقط قادر خواهد بود که ظاهر شخصیت خود را انتخاب کرده و وارد بازی شود.
روند بازی چیزی در حدود ۵ یا ۶ ساعت است که به دلیل داشتن درجات سختی بسیار زیاد از Easy گرفته تا Hard و در نهایت Apocalypse، ارزش تکرار بازی را بالا برده و بازیکن را با چالش های عظیمی رو به رو می‌کند. سیستم درجات سختی بازی به نحوی است که در صورت انتخاب درجات سختی بالاتر با چالش های بزرگ تر و دشمنان قوی تر مواجه خواهید شد و از طرفی دیگر، پاداش های بازی و صندوق های جایزه نیز بیشتر خواهند شد.
یکی دیگر از ویژگی های خوب این بازی، تنوع بالای دشمنان بازی است. حضور دشمنان و شخصیت های منفی ماینکرفت، از زامبی ها گرفته تا کریپرها، اندرمن ها و… همه و همه، مبارزات بازی را جذاب تر کرده و از تکراری شدن بازی جلوگیری میکند. در کنار دشمنان، در پایان هر یک از مراحل بازی با غول های مختلفی مواجه خواهید شد که هریک از این غول ها نیازمند استراتژی متفاوتی هستند.

بخش چند نفره، همان ویژگی است که موجب می شود بارها به تکرار بازی ادامه داده و از آن خسته نشوید. قابلیت تجربه بازی تا چهار بازیکن در هر دو بخش آنلاین و آفلاین بازی موجود است و می‌توانید به تجربه بازی به همراه دوستان یا دیگر بازیکنان از سراسر جهان بپردازید که البته تجربه بخش چند نفره آنلاین بازی، حس متفاوتی دارد که کمتر کسی آن را به تجربه تک نفره ترجیح می دهد.
یکی دیگر از عواملی که حتماً به آن باید اشاره کرد نبود بخش ساخت و ساز و به اصطلاح کرفتینگ بازی است. وقتی حرف از عنوانی چون ماینکرفت به میان می آید، اولین چیزی که ذهن افراد را به خود مشغول می‌کند حالت ساخت و ساز و ترکیب عناصر مختلف از چوب و سنگ گرفته تا آهن و الماس، برای ساخت ابزارآلات مختلفی مثل تیر و کمان و شمشیر می‌باشد. اما متاسفانه نه تنها این قابلیت در این بازی وجود ندارد، بلکه از وجود فروشگاه در بخش کمپ بازی نیز خودداری کرده و تنها به یک آهنگر و یک فروشنده دوره گرد بسنده کرده است. اما قضیه جایی بدتر می‌شود که متوجه می شوید که با پرداختن مقداری از پول بازی به طور شانسی امکاناتی را دریافت خواهید کرد، درحالی که بازی به شدت نیازمند فروشگاه در بخش کمپ خود است.

درخت مهارت نیز جای خود را به یک سیستم ارتقا یابی ساده داده است به طوری که با پیشروی در گیم پلی بازی و از بین بردن دشمنان مختلف، ارتقا خواهید یافت و امکان اجرای درجات سختی بالاتر را نیز بدست خواهید آورد. به لطف بخش Enchantments بازی که تاثیر بسزایی بر گیم پلی بازی دارد می‌توانید با ارتقا و تغییر سلاح ها و همچین Artifact ها، سبک و نوع مبارزه خود را تعیین کنید، به صورتی که اگر سلاح پتک را به عنوان سلاح اصلی خود انتخاب کنید با ضربات قوی تر اما با سرعت پایین مواجه می شوید. هر بازیکن در طول بازی قادر به انتخاب سه Artifact خواهد بود که هرکدام از آنها قابلیت هایی همچون افزایش جان، فراخوانی حیوانات برای مقابله با دشمنان، سرعت بالاتر در حین مبارزه و ده ها ویژگی دیگر که هر یک به بهترین شکل ممکن در بازی قرار داده شده اند.

جدای از تمامی این ویژگی ها، به عنوان یک بازی در سبک دانجن کراولر، بخش لوت و صندوق های جایزه از اهمیت بالایی برخوردار است که متاسفانه در این بخش نیز با کم کاری سازندگان و سیستم پاداش دهی ضعیف مواجه هستیم. صندوق های جایزه در اینچنین بازی ها، یک عضو حیاتی به شمار می آید اما بسیاری از نقاط نقشه بازی، با نبود صندوق های جایزه و یا پاداش هایی با ارزش پایین برخوردار است. سیستم مبارزات بازی نیز همانند بسیاری از بخش های بازی، بسیار ساده است و نحوه مبارزات در همان مراحل اول به سرعت قابل یادگیری است، اگه چه این سیستم میتوانست پیچیده تر و پیشرفته تر باشد اما سازنده بازی به همین حد بسنده کرده است.

طراحی و موسیقی

از نظر جزئیات و طراحی هنری محیط ها با یک محصول زیبا و چشم نواز طرف هستیم. کیفیت بالای محیط های بازی، به خصوص محیط های معادن و سیاه چاله ها، حس خوبی را به مخاطب القا می‌کند.
مراحل بازی از جنگل و معدن گرفته تا قلعه و دیگر محیط های بازی، به بهترین شکل طراحی شده و این نشان می دهد که استودیو موجانگ در زمینه ساخت مراحل نیز تبحر خاصی دارد.
از طرفی موسیقی آرامش بخش بازی و همچنین صدا گذاری، به خصوص در حین مبارزات و نبرد ها جذابیت بازی را چند برابر می کند. لحظات مبارزه با غول های بازی و استفاده از عوامل مختلفی مثل بمب، تیر های آتشین و… و صد البته صدا گذاری خوب بازی، مبارزات بازی را جذاب تر و نفس گیر تر کرده و فیزیک خوب بازی در حین از بین بردن دشمنان و انفجار ها، به سرگرمی بازی اضافه می کند. علاوه بر آن، نداشتن افت فریم در کلیه لحظات بازی و همچین بهینه بودن، امکان تجربه آن را بر روی بسیاری از سیستم ها هموار کرده و برای تجربه این بازی با جزئیات و نرخ فریم بالا، نیازمند سیستم بالایی نخواهید بود.

سخن آخر

ماینکرفت دانجنز، یک بازی ساده و بدون هرگونه پیچیدگی است، تجربه این بازی به هیچ وجه به دانجن کراولر بازهای حرفه ای پیشنهاد نمی شود اما برای افرادی که قصد ورود به این سبک از بازی را دارند می‌تواند یک تجربه خوب و سرگرم کننده باشد. یک تجربه 20 دلاری که می‌توانست با اضافه کردن چندین قابلیت، خیلی بهتر از اینها باشد و شاید با گذشت زمان و با دریافت بسته های الحاقی مختلف، بتواند خودش را مثل آثاری چون Street fighter V بالا بکشد. اما همین حالا نیز با داشتن قابلیت هایی همچون بخش چند نفره آفلاین و آنلاین و جزئیات خوب مراحل، به ویژه طراحی مراحل و مبارزات نه چندان پیچیده، می‌تواند برای طرفداران سری بازی های ماینکرفت، سرگرم کننده باشد.

این نقد و بررسی توسط سایت نوینش Novinesh و بر روی پلتفرم ویندوز صورت گرفته است.